Onlangs opperde scheidend voorzitter Peter Blokhuis van de ChristenUnie dat op termijn het wellicht mogelijk is dat zijn partij  en het Christen Democratisch Appél (CDA) met de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) zou kunnen samengaan.

( in 1999 kwam een fusie tot stand tussen de Reformatorisch Politieke Federatie (RPF) en het Gereformeerd Politiek Verbond(GPV) waarna beiden verder gingen als ChristenUnie en in 1975 fuseerden de Christelijk Historische Unie(CHU) , De Anti Revolutionaire Partij(ARP) en de Katholieke Volkspartij (KVP) en kregen de naam CDA)
Aanvankelijk leek de samenvoeging een goede zet te zijn geweest maar naarmate de jaren vorderden kwam het linkse karakter van de vroegere RPF meer naar voren en overschaduwde de rechtzinnige GPV. Evenzo gebeurde dit bij het CDA waardoor de stem van de Anti Revolutionaire Partij naar de achtergrond verdween.
Het wekt dan ook alom verbazing dat de CU voorzitter het voorgaande opperde.

District Six, A case study in forced removals.

By Mike Smith
When one today thinks about Apartheid forced removals, immediately Sophia Town in Johannesburg (blacks) and District Six in Cape Town (coloureds) springs to mind. We will take District Six as a case study.
Today one is up against a mind set of people who wants to believe that District Six was a Multicultural paradise where, mostly coloureds, some Indians, some whites and also a few blacks all lived in harmony and perpetual bliss.
They believe that the evil white government destroyed a happy go lucky community and forced them onto the Cape Flats, mainly where Mitchels Plain is today. To tell the truth about District Six today will be a revolutionary act.

Firstly a bit of history...

18  Wie is ’n God soos U, wat die ongeregtigheid vergewe en by die oortreding van die oorblyfsel van sy erfdeel verbygaan? Hy hou toorn nie vir ewig vas nie, maar het ’n welbehae in goedertierenheid

MIGA 7:1-20

 Vers

1  WEE my, want ek het geword soos ná die insameling van somervrugte, soos die natrossies van die wynoes: geen tros om te eet nie, my siel begeer vroeë vye.

2  Die vrome het verdwyn uit die land, en daar is geen opregte meer onder die mense nie; hulle loer almal op bloed; hulle jaag elkeen sy broer met die net.

3  Na die kwaad gaan die hande uit, om dit dapper te doen. Die vors eis, en die regter vra betaling, en die groot man spreek die begeerte van sy siel uit, en hulle verdraai dit alles.

4  Die beste van hulle is soos ’n doringstruik, die mees opregte erger as ’n doringheining. Die dag van jou wagte, jou besoeking, kom; nou sal hulle verwarring daar wees.

‘n AMERIKANER SE ONTLEDING VAN RASSEKWESSIES

Richard M. Weaver

This is a point of departure where we can begin to explore the philosophy of Richard M. Weaver, an outstanding Southern conservative thinker who published several important texts and gave many valuable lectures, primarily in the 1940s, 50s, and 60s, which are relevant to our struggles today as White Americans. There are plenty of essays and books available covering his ideas, However, very few of them explicitly frame Richard Weaver as the racially conscious traditionalist that he most certainly was. Weaver’s thought represents the full flowering of what the Southern Agrarians of the 1930s had first begun with the “I’ll Take My Stand” symposium, which in itself was a continuation of the South’s stand during the American Civil War. This is an important strand of his thought to follow because it suggests that there has been a survival of Old Southern ideas about race up into the modern world of the twentieth century. The trajectory of Weaver’s thought would challenge any who continue to view the Old South as a backward and retrogressive section or phase in American history.